Gotycki, murowany zamek wzniósł przed 1380r. biskup krakowski Florian z Mokrska. Była to lokalna rezydencja biskupów krakowskich, usytuowana na wysokiej skarpie otoczonej z dwóch stron wodami rzeki Psarki, której umocnienia powiązane były z miejskimi fortyfikacjami.
 

Zamek zaniedbany był już u schyłku XVIII wieku. W 1789r. mocą ustawy sejmowej dobra biskupów krakowskich przejęło państwo. W połowie XIX wieku zamek nie był jeszcze zupełną ruiną, o czym świadczy ikonografia z tamtego okresu. W II połowie XIX w. mury zamkowe oraz zamek traktowano jako źródło budulca - jeszcze w 1895r. straże przyłapywały na tym procederze okolicznych mieszkańców. Plany zupełnego rozebrania zamkowych ruin na szczęście spełzły na niczym - w 1902 r. obiekt uznano za zabytek podlegający ochronie. W czasach współczesnych mury zabezpieczono, tworząc z nich z tzw. trwałą ruinę.